به لفظ اندک و معنی بسیار

اقلیمِ میان،ساعت ها میگذرد روز ها میگذرد هفته ها میگذرد ماه ها سال ها دهه ها و قرن ها و آری حتی قرن ها میان دو مصرع یک شاعر فاصله هست که حیرت آور این است که چطور میتوان قرن ها زیست در روزگاران متفاوت ...

دریا تَبار!پر فراز و نشیبآرام و طوفانی،،من نه مهتاب میفهمم نه آفتاب، من در تمام پنج سالگی ام مانده ام همانجا که عاشق شدن را آموختم _ بسیار زود تر از موعد فهمیدنِ مسئله عشق_، همانجا که صدای زنگوله گاو ...

،خدا شب را برای آرامش آفريد و آرامشِ شب را برای بیداری های منتهی به نوشتن،کاغذ و قلم ، هنوز هم ثابت است،،چه راهِ نیک باشد و چه بیراهِ شررفتن و طلب کردن در هر انتخاب پایان ندارد،وصیتی است چند برای تو ک...

سبک سنگین کردممی‌دانستم که اگر بخرمش، تا ماه دیگر باید دست خالی از کتاب فروشی گردی ها به خانه بر گردم!تاسيان و بانگ نی را برداشتم و رفتم پای صندوق هر دو را به قیمتی که انصاف در آن ها بیداد میکرد خریدم...

ساغر در خوشاب .غمت بر نهان خانهِ دل نشیند...

..سرد ترین زمستان تاریخ زندگی ام بود،فقط آسمان نبود که خیلی زود تاریک میشد،آسمان دل ما هم تقریبا خیلی وقت بود که طلوعی ندیده بود و همواره شب بود، تاريكي ، سرما را چند برابر میکرد ، سوز به استخوان می ر...

بروید، تمام شد!روایتی از سال های دورغمی هم‌چنان ممتدبغض فرو خورده از اشتباهات پی در پیو درخشش آن هایی که هنوز پس از سالها هستند و با صدای گرمشان روایت کردند ،بروید تمام شد یا ۱۹/۷۵ زیست شناسی ،...

یاد برگه های بند انگشتی مُزَیّن به جملات کوتاهی که از ذهن تصویر گرِ حسادت برانگیزت بر میخواست بخیر،خوب یادم هست روی یکی از همین برگه ها نوشته بودی : میشه ببازی ؟من هنوز هم دست خطت را یادم هست ، هنوز و...

دِی ماهِ بیست و پنج...

آخرین نوشته پاییز...

زمستانیّات کلام : یاسینتاریخ انتشار: شانزدهمِ دی ماهِ یک هزار چهار صد و چهارجمع آوری ، گزینش و خوانش بخشی از اشعار سروده شده به طرز نماییاز سال ۱۳۹۸ تا به امروز...

۱۰_دی...

۹_سکوت...

۸_نوا...

۷_تو...

۶_نور...

۵_نجوا...

۴_راهی به آسمان...

۳_حیرت...

۲_سلام بر زمستان...

۱_غبار...

خرده یاد داشت هاو یاد داشت های خردبرای آخر پاییزآخر دی ماهآخر بهمندر گذار از پاییز و باد هایشو زمستان و برف هایشبه یاد "میشه ببازی"منحصر به فرد ترین پادکست شب های بیداد و نقطه آغاز این جریان...

انکاریّات ۳...

انکاریّات ۲...

انکاریّات ۱...

ناگهانیّات ۳...

ناگهانیّات ۲...

انکاریّات تلفیقی از نور ، تاریکی ، کلمه ، امید و زیستبرای گذر از جهانِ گذرابرای تماشای خویش در هزارتوی زمان،،سفری در ۳ قسمت...

در سراسر متن، مرز میان «من» و «تو» فرومی‌ریزد. آن‌جا که می‌گوید: «آدمیزاد از دیدار خودش جز شرمساری چیزی عایدش نمی‌شود»، ناگهان روشن می‌شود که شاید تمام این گفت‌وگو در حقیقت مکالمه‌ای با خویشتن باشد. «...

اما ضربهٔ اصلی در پایان فرود می‌آید. ناگهان مخاطب دیگر صرفاً یک معشوق نیست. او به «حافظه» تبدیل می‌شود. راوی پاییز را تهدید می‌کند، زمان را تهدید می‌کند و حتی حافظه را نیز تهدید می‌کند. گویی می‌گوید: ...

این نوشته شرحِ عبور از عرفانِ کتابخانه‌ای به عرفانِ زخمیِ زیستن است؛ جایی که انسان پس از گم کردن محبوب، دانایی و حتی خویش، ناگهان خود را در میان «صد هزار دریا» می‌یابد....

این متن یک مونولوگ درونی قدرتمند، پاره پاره و پر از تناقض است که به شکلی مدرن، حال و هوای غزلهای عاشقانه و عارفانهٔ قرن هفت و هشت را بازتولید میکند. راوی با «خودی» سخن میگوید که :۱. برساخته (نقد رمانت...