05- درون ذهن نوزادان چه می گذرد

رشد شناختی و زبانی در دو سال نخست زندگی با جهش‌های بنیادین در نحوه درک و برقراری ارتباط با جهان همراه است؛ بر اساس دیدگاه حس‌حرکتی، نوزادان ابتدا از طریق بازتاب‌ها و رفتارهای چرخه‌ای به ساخت طرحواره‌های ذهنی پرداخته و با دستکاری مستقیم محیط، پایداری شیء و توانایی بازنمایی ذهنی را شکل می‌دهند. از سوی دیگر، رویکرد پردازش اطلاعات نشان می‌دهد که با ارتقای ظرفیت حافظه حسی، حافظه کاری و حافظه بلندمدت و بهبود کارکردهای اجرایی نظیر توجه پایدار و دسته‌بندی مفاهیم، توانایی حل مسئله در کودکان به‌مرور افزایش می‌یابد. همچنین، بر پایه دیدگاه اجتماعی-فرهنگی، تعاملات سازنده با مراقبان و هدایت در منطقه تقریبی رشد از طریق تکیه‌گاه‌سازی، زمینه شکل‌گیری بازی‌های وانمودین و یادگیری مهارت‌های اولیه گفتگو را فراهم می‌سازد. این تحولات شناختی در کنار توجه مشترک، بسترساز ظهور آواسازی‌های اولیه، ادای نخستین واژگان و شکل‌گیری گفتار تلگرافی می‌شود و نشان می‌دهد که رشد زبان و تفکر در تعاملی پویا و متقابل، توانمندی‌های نمادین کودک را در اوایل خردسالی تحکیم می‌بخشد.